Historia miasta Pekin

Historia miasta Pekin sięga pierwszego wieku przed naszą erą. Dokładnie został on założony w roku 700 poprzez osadzenie się na tamtych rejonach dynastii Zhou. Początkowo miasto nosiło nazwę „Ji” i pełniło funkcję księstwa Yan, aż do czasu kiedy Chiny zjednoczyły się ze sobą, a na czele zasiadł cesarz dynastii Qin. Od końca pierwszego wieku naszej ery do prawie połowy drugiego wieku Ji, czyli obecny Pekin był główną stolicą dynastii Liao. W następnych latach pełnił tą samą funkcję dla dynastii Yuan, Ming oraz Qing.
Ostateczna nazwa miasta Pekin została nadana w 1420 roku i oznacza ona nic innego jak „północne miasto”. Na początku XIX w mieście Pekin wybuchło krwawe powstanie, które zostało wywołane przez bokserów, którzy chcieli stłumić w mieście wszelkie wpływy kolonistów przybywających z zachodu. Atakowali oni głównie misjonarzy religijnych oraz chińskich chrześcijan. Wywołane powstanie zostało ostatecznie wyciszone przez wojska z Europy. W roku 1919 w mieście Pekin wystąpił ruch przeciwko Japonii, który dziś nazywa się ruchem z 4 maja. Miał on istotny wpływ nie tylko na Pekin, ale i na cały kraj. Kilkanaście lat później, a dokładnie w 1937 roku wybuchła wojna, która toczyła się między Chinami, a Japonią, w której Japończycy chcieli przyporządkować sobie teren Chin. Główna walka stoczyła się o most w Pekinie, przez co chińczycy byli zmuszeni do przeniesienia stolicy oraz do przemianowania nazwy Pekin na Beiping. Wojna trwała do końca drugiej wojny światowej. Miasto wróciło do swojej nazwy Pekin i ponownie zaczęło pełnić funkcję stolicy państwa w 1949 roku, kiedy to zaczęto promować Chińską Republikę Ludową.